سلام
تعریف بسیاری در مورد ایشون شنیده بودم وبسیار دوست داشتم ایشان را از نزدیک ملاقات میکردم اما افسوس که نصیبم نشد.
در مورد فرماندهی ایشان در گردان ابوذر و خط شکنیهایشان هم شنیده بودم.
خداوند ایشان را قرین رحمتش قرار دهد و به خوانواده شان صبر عطا فرماید.

این روزها در مورد مسعود از دوستان و رفیقان میشنوی که : مسعود حیف بود!قدرش را ندانستند! و خدا مسعود را دوست داشت ( یعنی عاقبت به خیر شد!) کاش همانگونه که دوست نداریم دیگران در مورد خودمان قضاوت کنند ما نیز در مورد دیگران به قضاوت ننشینیم چه اگر میزان و سنجه اعمال را نیت افراد بدانیم فقط خداست که از نیت و ضمیر افراد با خبر است.
مسعود در میان دوستانش نیز علیرغم همه آوازه هایی که داشت مظلوم بود کسی او را انگونه که بود نشناخت. شاهد این مدعا قضاوتهای ناصحیح دوستان در مورد او بود.
مسعود بدنبال نام و نان نبود او دل شوریده و عاشقی داشت که برای این سرزمین و مردمش می تپید. او نماد و سمبل مردان بی ادعای بازمانده از جنگ بود که برای خود و خانواده هیچ چیز طلب نکرد ولی از خود و خانواده هزینه کرد برای دیگران!.مسعود شاید اندازه یک گردان دوستان شهید داشته باشد و همان اندازه نیز دوستان بازمانده از جنگ. همه دوستان او به نوعی مدیون و نمک گیر او شده اند ولی خلاف آن صادق نیست. اگر مشکلی به هر نوع برای بچه ها پیش می آمد مسعود دنبال کار بچه ها بود ولی موردی را حداقل من سراغ ندارم که مسعود برای خود و یا خانواده خود از همان دوستان که بعضا پست و مقامی دارند درخواستی کرده باشد. مسعود به لحاظ شخصیتی بزرگوار و با مرام بود.عزت نفس و مناعت طبع او مثال زدنی بود. لارج و رفیق باز بود. شخصیتی بسیار جذاب داشت. همه جور آدمها - به لحاظ فکری و شخصیتی - به گردان ابوذر آمدند. از همه آنها سوال کنید همه بچه ها به نوعی مسعود را دوست میداشتند. از سرباز گرفته تا پاسدار و بسیجی ! یکزمان خلیل ( مطهر نیا ) و حاج علی اکبر ( رحمانیان ) دست مسعود را گرفتند و از بسیج دانش آموزی جهرم او را روانه جبهه ها کردند و زمانی دیگر مسعود خود کادر سازی برای لشکر و گردان را همانگونه که از خلیل و حاج علی اکبر یاد گرفته بود ادامه داد. این بار نه تنها فرماندهان گروهان و دسته و تیم را برای زمان جنگ از همان بچه های بسیج دانش آموزی بلکه برای بعد از جنگ نیز با تشویقهای خود کادرهائی را تربیت کرد که همینک هر یک از آنان در گوشه و کنار این سرزمین در حال خدمت به ایران اسلامی می باشند. مسعود تحصیلات دانشگاهی نداشت ولی همان زمان جنگ نیز اگر فرصتی دست میداد مطالعه میکرد. تاریخ ایران و جهان و خاطرات شخصیتها را مطالعه میکرد. به شعر و ادبیات فارسی نیز بسیار علاقه مند بود. شخصیت بسیار جالبی داشت که من او را به لحاظ کاراکتر شخصیتی شبیه احمد شاه مسعود میدانم.شیر دره پنجشیر که افغانها قدر او را هنوز که هنوزه بدرستی نشناخته اند.
دوستان! ما اینجور شخصیتی را از دست داده ایم. حال شما نام مسعود سرور را در گوگل جستجو کنید. دل شما نیز به درد خواهد آمد زمانیکه اغلب سایت ها و خبرگزاری ها آوردند که : ( مسعود سرور ) رئیس دفتر نماینده جهرم در مجلس شورای اسلامی! در اثر سانحه تصادف در گذشت.
مثل این است که بگویند احمد شاه مسعود رئیس دفتر دکتر عبدالله - یا رئیس دفتر دکتر یونس قانونی - در اثر حادثه تروریستی درگذشت.

What a joy to find such clear thinking. Thanks for posintg!

tU8AYR xqtaturxppam

NIjrL8 hcpnvmvuskck

NIjrL8 hcpnvmvuskck